Yapay zeka DEHB'mi önce kötüleştirdi, sonra yardımcı oldu

Hep geç kalmışlık hissi

Bir yapay zeka patlaması sırasında teknoloji sektöründe çalışmanın kendine özgü bir kaygısı var. Mesele yalnızca “yeni bir araç öğrenmeliyim” değil. Mesele şu: ben üstünde dururken işimin altındaki zemin değişiyor.

DEHB'li bir beyin için bu bir kısır döngüye dönüşebilir. Yeni bir araç görürsün, on sekme açarsın, bir eğitime başlarsın, daha önemli görünen başka bir araç bulursun, yine geçiş yaparsın, sonra hâlâ bitirmen gereken asıl işin olduğunu hatırlarsın.

Artık hem işte hem öğrenmede geride kalmış hissedersin.

Yapay zekanın çirkin ironisi bu. Aynı gün içinde seni hem daha yetkin hem daha mahcup yapabilir. Bir şeyi daha hızlı çözersin, sonra hemen kendini kötü hissedersin, çünkü bir başkasının düzeni daha iyiymiş gibi görünür.

Tıkandığın yerden çıkmak için bir asistan kullanırsın, sonra ona bağımlı hale gelip gelmediğini merak edersin. Zaman kazanırsın, sonra o zamanı verimliliğin yeniden nasıl tanımlandığını okuyarak harcarsın.

Bu yalnızca dikkat dağınıklığı değil. Bir tükenmişlik makinesi. Tükenmişlik de DEHB'yi ağırlaştırır: uyku bozulur, önceliklendirme bozulur, duygu düzenleme bozulur ve bitmemiş her şey biraz daha ağırlaşır.

Yapay zeka kendiliğinden DEHB dostu değil

Yapay zekanın DEHB için kusursuz olduğuna dair cazip bir hikâye var. Özetleyebilir, planlayabilir, hatırlatabilir, görevleri adımlara bölebilir ve kaotik bir düşünceyi daha derli toplu bir şeye dönüştürebilir. Bunların hepsi gerçek.

Ama arayüz yanlışsa yapay zeka DEHB için berbat da olabilir. Boş bir sohbet kutusu, performans sergilemen gereken bir yer daha olabilir. Akıllı bir akış sonsuz bir tünele dönüşebilir. Güçlü bir asistan, önceden sahip olduğundan daha fazla seçenek üretebilir.

Pek çok verimlilik aracı, kaçındığın o tek görevde sana yardım etmeden önce hâlâ kusursuz sistemi kurmanı istiyor. DEHB'li bir beyin için bu tam tersinden iş yapmak.

DEHB'nin varsayılan olarak daha fazla olasılığa ihtiyacı yok. Çoğumuzun kafasında zaten gereğinden fazla olasılık var.

Önce ihtiyacımız olan şey kaydetmek. Sonra azaltmak. Sonra da bir sonraki küçük eylem.

Bu ayrım önemli. Bunaldığım bir anda yapay zeka bana on iki strateji veriyorsa yardım etmiyor demektir. Ben hâlâ nereden başlayacağımı bilmezken görevimi daha profesyonel bir tonda yeniden yazıyorsa yardım etmiyor demektir.

DEHB için en iyi yapay zeka, soyut anlamda en akıllı olan değil. İlerlemenin maliyetini düşüren.

Fırsat gerçek

Umut veren kısım şu: yapay zeka, eski verimlilik sistemlerinin iyi yapamadığı bir şeyi yapabiliyor. Dağınık girdiyi olduğu haliyle karşılayabiliyor.

Bu DEHB için önemli, çünkü zor olan çoğu zaman neye ihtiyacın olduğunu tam olarak bilmemek değil. Zor olan, bildiğin şeyin yarım yamalak bir sesli not, bir fotoğraf, gece yarısı yazılmış bir cümle ya da önemli bir şeyin elinden kayıp gittiğine dair belirsiz bir his olarak var olması.

Geleneksel uygulamalar çoğu zaman değer sunmadan önce yapı ister. Bir proje seç. Bir etiket belirle. Öncelik ata. Son tarih seç. Düzgün bir başlık yaz.

Benim beynim için bu ters. Bunların hepsini yapana kadar genellikle ya düşünceyi ya da onu kaydetme isteğini kaybetmiş oluyorum.

Yapay zeka sırayı değiştiriyor. Bir şeyi önce kötü bir şekilde söyleyebiliyorum, yapı sonradan geliyor. On şeyi birden dökebiliyor, normal bir dille soru sorabiliyor ve zaten bir sistemim varmış gibi yapmak yerine insan kaosuyla başlayabiliyorum.

Bu sorumluluğu ortadan kaldırmıyor. Neyin önemli olduğuna yine ben karar vermek ve işi yine ben yapmak zorundayım. Ama sırf başlamak için yürütücü işlev vergisinin tamamını ödemek zorunda değilim.

Recordo'yu neden böyle yaptım

Recordo bu gerilimden doğdu. Üç gün sonra bırakacağım bir kusursuz verimlilik sistemi daha istemiyordum. Düşüncelerimi kaybolmadan önce atabileceğim, sonra yapay zekanın onları görevlere, notlara, rutinlere, hatırlatıcılara ve yanıtlara dönüştürmeme yardım edeceği bir yer istiyordum.

Tasarımın bu kadar büyük bir kısmının bilerek küçük kalmasının nedeni bu. Ana ekran bütün hayatımı bir anda değil, sırada ne olduğunu göstermeye çalışıyor. Sohbet görevlerimi ve notlarımı biliyor; böylece sıradan bir asistanla sıradan bir konuşma yapmak yerine gerçek hayatım hakkında soru sorabiliyorum.

Momentum Modu var, çünkü bir göreve başlamak çoğu zaman o görevin var olduğunu bilmekten farklı bir sorun. Kişiselleştirme de aynı nedenle önemli. Bazı günler sakinliğe ihtiyacım oluyor. Bazı günler enerjiye. Bazı günler tek bir adıma.

Yapay zeka buna, statik uygulamaların genellikle yapamadığı bir şekilde uyum sağlayabiliyor. Ürün sihirli değil ve DEHB'yi düzeltmiyor. Bunu vaat eden hiçbir uygulamaya güvenmezdim.

Yapabildiği şey, DEHB'nin en çok sürtünme yarattığı noktalarda sürtünmeyi kaldırmak: kaydetmek, seçmek, başlamak, hatırlamak ve dikkatin kaydıktan sonra geri dönmek.